Wprowadzenie

Pariah jest produktem firmy Digital Extremes, czyli twórców takich dzieł jak Unreal Tournament 2003 i Unreal Tournament 2004. Nie trudno się więc domyślić, że Pariah jest strzelanką z widokiem z pierwszej osoby osadzoną w klimatach science-fiction.  W niewielkim (objętościowo) pudełku poza instrukcją, czeka na gracza coś, czego osobiście w dzisiejszych czasach nie cierpię. Są to mianowicie aż trzy płyty CD, którymi nieustannie żonglujemy podczas instalacji.

Fabuła – kluczowy element każdej gry w Pariah jest do kitu. W ogóle nie trzyma się kupy. Kolejne wydarzenia nie łączą się ze sobą i co chwile zastanawiamy się co my tu właściwie robimy. Bohaterem gry jest dr Jack Mason, naukowiec towarzyszący kolejnemu więźniowi w transporcie do placówki. Spytacie dlaczego to doktor asystuje więźniowi, a nie jakiś agent ze służb specjalnych? A dlatego, że nasz skazaniec jest nosicielem, a właściwie nosicielką bo naszym kompanem jest kobieta o imieniu Karina, bardzo groźnego wirusa. Chwilę później statek zostaje zestrzelony, a my szczęśliwie lądujemy na planecie, będącej niegdyś olbrzymim więzieniem, zwanej... Ziemią. Więzień zostaje uwolniony, a my zostajemy zarażeni owym bardzo groźnym wirusem.